Wie zijn wij

Hallo allemaal.

Wij zijn Jeroen, Moniquë, Kyan en Elin en samen met onze Oudduitse herder Jace, zijn dochter Mika en onze 2 poezen wonen wij in het plaatsje Veenendaal. Jeroen werkt als vrachtwagen monteur bij een transportbedrijf dat gespecialiseerd is in groot transport en ik ben werkzaam bij een bouwbedrijf dat wereldwijd actief is.

Jeroen is niet opgegroeid met honden, maar ik zeker wel. Mijn moeder is op jonge leeftijd al gevallen voor het ras Duitse Herder. Niet verwonderlijk dus dat ik bijna mijn hele jeugd tussen de herders ben opgegroeid. Toen ik geboren werd, liepen er bij ons thuis al 2 Duitse herder dames rond. Beide stonden aangeplakt bij de dierenbescherming een aantal weken na het trouwen van mijn ouders. Gina was een afgekeurde politiehond. Zij had een veel te zacht karakter om dit werk te gaan doen. Elza was op een leeftijd van 6 maanden in beslag genomen door de dierenbescherming. Tot op dat moment had zij bij haar eigenaar aan een ketting gezeten van 1 meter lang en werd bij elk geluidje dat ze maakte, met de krant geslagen. Omdat de 2 dames nog zo jong waren en erg op elkaar gesteld, werden zij alleen samen geplaatst. Gelukkig vonden mijn ouders dat geen probleem en zodoende kwamen zij bij ons in huis. Wij hebben nog vele jaren van deze 2 dames mogen genieten. Elza moesten we uiteindelijk met 13 jaar laten inslapen en Gina met 15 jaar. Maar beide honden hebben tot de dag van vandaag, onuitwisbare herinneringen achter gelaten.

Op een leeftijd van 21 jaar verliet ik het ouderlijk huis. Heerlijk een plek voor jezelf, maar zonder een hond vreselijk stil en leeg. Het duurde dus ook niet lang voordat ik mijn eerste eigen herder dame kocht. Genaamd Lyca.

Lyca is bij veel bijzondere gebeurtenissen in mijn leven geweest, maar ook een aantal moeilijke. Mijn moeder zegt altijd dat je je allereerste hond nooit meer zult vergeten. Die hebben een speciaal plekje in je hart. Nou, daar heeft ze helemaal gelijk in. Op 1-1-2014, op 9 jarige leeftijd, zakte Lyca s’avonds ineens in elkaar. We hebben gelijk de dierenarts gebeld die een aantal minuten later op de stoep stond. Lyca bleek een hersenbloeding of herseninfarct gehad te hebben. De vraag was of en zo ja hoe, zij de volgende ochtend zou halen. De dierenarts kon helaas niets voor haar doen. Die nacht zijn we haar kwijt geraakt. Zelfs al die jaren later doet het me nog steeds pijn als ik daar aan denk.

Terwijl ik er absoluut geen voorstander van ben, zorgde een aantal gebeurtenissen er toch voor dat ik 2 weken later op zoek ging naar een pup. Ditmaal niet naar een gewone Duitse herder, maar naar een Oudduitse herder. Ik liet me bij een aantal fokkers op de wachtlijst zetten, totdat er ineens een fokker vertelde dat zij nog 3 pups beschikbaar had. Op de pup middag lieten we de kinderen met 2 van de 3 pups spelen. Jeroen en ik lette er vooral op hoe de pups reageerde als de kinderen iets onverwachts deden. Zodoende kozen wij die middag voor onze Jace.

In 2018 werden wij ook nog eens de trotse eigenaren van Mika. Mika is geboren als 1 van de Magic Angels bij de kennel Angel of Wassenaer en is een teefje uit het eerste nestje dat verwekt is door Jace. Ik had het voorrecht om aanwezig te mogen zijn bij de geboorte van Mika. Vanaf het eerste moment dat ik haar zag, had ik iets met deze jonge dame. Nog in het geboortevlies leek ze wel van goud! Vandaar ook de keuze voor onze kennelnaam.

Zowel Jace als Mika heeft een eigen pagina op deze website. Hier kunt u nog veel meer over hen te weten komen. Veel leesplezier!