Mika

Angel of Wassenaer’s Melakim – Mika

Welkom op de pagina van onze knappe blonde dame Mika. Mika is op 23 Juli 2018 als 4e magic angel geboren bij de kennel Angel of Wassenaer van Maj Opdam. Het bijzondere is dat ik aanwezig mocht zijn bij de geboorte van dit laatste nestje van Fee. En zoals u misschien al wel gelezen heeft op deze website, viel Mika nog in het geboortevlies al op naast haar donkere zusjes. Het leek wel of ze van goud was! Heel bijzonder.

Naar mate de weken verstreken, bleef deze kleine dame mijn aandacht trekken. Het mooie was dat Mika schijnbaar hetzelfde gevoel had. Vanaf de geboorte tot de week van het uitvliegen, ben ik elke week naar Wassenaar gereden om deze bijzondere angels de bezoeken. Vanaf een week of 5 liep Mika steeds met ons mee als we naar huis gingen. De verleiding was groot om haar niet stiekem onder onze jas te stoppen natuurlijk, maar we hebben haar toch nog maar een paar weken bij haar moeder gelaten. 🙂

In September mochten we Mika mee naar huis nemen. Waar ze de eerste weken bij haar moeder had gewoond, mocht ze nu bij haar vader gaan wonen. Dat vond ze de eerste dagen best spannend. Maar al snel kreeg ze in de gaten dat Jace echt alles voor haar deed. En dat heeft hij geweten! Naar mate ze groeide, was Jace steeds meer de pineut. En onze goedzak deed natuurlijk niets terug. Totdat ze het op een dag zo bont maakte, dat Jace uiteindelijk zijn lip optrok. De reactie van Mika was echt geweldig! Gelijk dook ze naar de grond en bleef stil liggen. Ze had prima in de gaten dat ze fout was geweest. Naar ongeveer een minuut of 2 kwam ze voorzichtig overeind en begon de snuit van Jace af te likken. Vanaf dat moment waren de rangen duidelijk en kreeg Jace het heel wat rustiger.

Voor ons gezin is Mika echt een engel. Ze is zacht van karakter, is heel graag bij je in de buurt, vind het heerlijk om met je samen te werken en is net als haar vader een mega knuffelkont.

We hadden dan ook gehoopt dat wij onze kennel konden beginnen met een nestje pups van onze prachtige Magic Angel. Helaas liepen de zaken anders. Op 27-5-2020 lieten we bij Mika HD en ED foto’s maken. Haar ED foto’s waren prima in orde, maar haar HD foto’s niet. Totaal verbijsterd luisterde in naar de uitslag van deze foto’s. Mika heeft tot op dit moment nog nooit mank gelopen met haar achterpoten of ook maar iets laten zien wat kan wijzen op HD. Haar eerste levensjaar hebben we extra voorzichtig gedaan, omdat we weten dat omgevingsfactoren ook een rol kunnen spelen bij HD. Toch geven de foto’s aan dat het niet goed is. En zelfs dan geloof je nog niet wat men je vertelt.

De eerste week na de uitslag heb ik een aantal collega fokkers gesproken die graag wilde helpen. Zij hebben in het verleden ook honden gehad met HD en gaven ons tips en tricks. Ook heb ik het met deze mensen over een stukje erfelijkheidsleer gehad. Alle fokkers met hart voor hun dieren proberen de ouder dieren (en waar mogelijk de lijnen daarachter) zo goed mogelijk te bestuderen. Dit om ziektes als HD, ED, DM enz. zoveel mogelijk te voorkomen. Maar helaas is erfelijkheidsleer een lastig gegeven. Volgens Daan Kranendonk (beoordelaar van Mika haar foto’s) kan een afwijking wel 10 of zelfs 20 generaties overslaan, voordat er ineens weer een hondje komt met bijvoorbeeld HD. Onze Mika heeft de pech dat zij net dat hondje is.

Een geluk bij een ongeluk is dat onze Mika momenteel nergens last van heeft. Heel veel honden met HD krijgen rond de leeftijd van 6 maanden al de eerste klachten. Mika is nu bijna 2 jaar oud. Het belangrijkste voor haar is nu een goede spiermassa op te bouwen aan haar achterhand. De beste manier om dit te doen is door te zwemmen. Maar ook fietsen en steppen is goed voor haar. Zolang het maar rechtlijnige bewegingen zijn. Daarom zitten Mika en ik nu elke ochtend om 06:00 op de step. We zijn nog aan het kijken naar mooi schoon zwemwater in de buurt, zodat we daar ook naar toe kunnen. Verder zijn we gestart met het geven van Flexadin Advanced om te proberen atrose tegen te gaan. Als laatste hebben we ook een mooi orthopetisch hondenbed voor haar gekocht. Of ze die ook echt leuk vind is nog even afwachten, want hij is helaas nog niet binnen.

Gelukkig is de tijd voorbij dat hondjes met HD gelijk ingeslapen moesten worden. Door goede voeding, beweging, medicatie en wat kleine aanpassingen kunnen ook zij pijnvrij oud worden. Toch zijn er momenten dat ik me verschrikkelijk zorgen om haar maak. Het idee dat Mika pijn kan gaan krijgen aan haar heupen, maakt me verdrietig en boos tegelijk. Echter weet ik ook dat Mika daar niets mee opschiet. Dus gaan we er alles aan doen om het onze magic golden angel zo makkelijk mogelijk te maken. Want dat is iets wat ze echt verdiend!